The Strokes 'Is This It': Odkryj, jak ten album zdefiniował brzmienie rocka w latach 2000.
Debiutancki album The Strokes, „Is This It”, zdefiniował brzmienie rocka w latach 2000. dzięki surowej produkcji, miejskiej autentyczności i kompozycjom, które stały się komercyjnym katalizatorem dla nowojorskiej sceny muzycznej. Z perspektywy 25. rocznicy premiery, przypadającej na 2026 rok, płyta pozostaje niedoścignionym wzorem dla całej fali indie rocka i zjawiska garage rock revival.
Jak The Strokes zmienili muzyczny krajobraz Nowego Jorku?
Początek nowego milenium w muzyce popularnej był czasem skrajności, gdzie na listach przebojów królował nu-metal, pop-punk oraz dopieszczony do granic możliwości pop. W podziemiach Nowego Jorku rodziły się wprawdzie projekty takie jak Interpol, Yeah Yeah Yeahs, LCD Soundsystem czy TV on the Radio, jednak scena ta potrzebowała komercyjnego katalizatora. Zostali nim The Strokes. Zespół, w skład którego weszli Julian Casablancas (wokal, teksty, główny kompozytor), Nick Valensi (gitara prowadząca), Albert Hammond Jr. (gitara rytmiczna), Nikolai Fraiture (gitara basowa) i Fabrizio Moretti (perkusja), wniósł do mainstreamu powiew ulicznej autentyczności.
Punktem wyjścia do stworzenia kultowego debiutu była wydana w styczniu 2001 roku trzypiosenkowa EP-ka „The Modern Age”. Jej sukces wywołał prawdziwą walkę wytwórni płytowych o kontrakt z zespołem. Ostatecznie materiał ukazał się w Wielkiej Brytanii nakładem niezależnej wytwórni Rough Trade Records, a na rynku międzynarodowym i amerykańskim zajął się nim major label RCA Records.
Dlaczego zespół odrzucił znanego producenta? Kulisy nagrań
Historia powstania albumu pokazuje, jak ważna jest artystyczna bezkompromisowość. Wytwórnia RCA początkowo skierowała zespół do współpracy z Gilem Nortonem, producentem znanym z płyt formacji Pixies. The Strokes odrzucili jednak te nagrania, uznając je za zbyt sterylne i gładkie. Zamiast tego powrócili do piwnicznego studia Transporterraum w East Village, gdzie w marcu i kwietniu 2001 roku, w zaledwie kilka tygodni, zarejestrowali materiał z producentem Gordonem Raphaelem.
Technika produkcyjna Raphaela była kluczowa dla ostatecznego kształtu płyty. Aby uzyskać surowe, „garażowe” brzmienie i imitację nagłośnienia klubowego, wokale Casablancasa nagrano przez mały wzmacniacz gitarowy Peavey, co dało naturalny przester. Perkusję rejestrowano zaledwie kilkoma mikrofonami. Unikano cyfrowych poprawek, stawiając na energię występów na żywo. Efektem była zwięzła płyta trwająca dokładnie 35 minut i 48 sekund, pozbawiona zbędnych wypełniaczy.
Inspiracje i zapożyczenia – czy The Strokes byli w pełni oryginalni?
Choć muzyka The Strokes brzmiała świeżo, zespół celowo i wręcz akademicko czerpał z nowojorskiej nowej fali. Wpływ The Velvet Underground i Television był wyraźnie słyszalny w misternie zazębiających się riffach gitarowych oraz nonszalanckim, przypominającym Lou Reeda wokalu. Julian Casablancas nie ukrywał również bezpośrednich zapożyczeń – otwarcie przyznał, że główny riff otwierający hit „Last Nite” to kopia z utworu „American Girl” Toma Petty’ego. Petty wiedział o tej inspiracji, podszedł do niej z humorem i nigdy nie wniósł pozwu o plagiat.
Wpływ 11 września na amerykańskie wydanie płyty
Wydarzenia z 11 września 2001 roku bezpośrednio wpłynęły na historię albumu. Z powodu ataków na World Trade Center, amerykańska premiera na płytach CD została opóźniona i wymusiła ingerencję w tracklistę.
| Region / Format | Data premiery | Uwagi dotyczące tracklisty |
|---|---|---|
| Australia | 30 lipca 2001 r. | Oryginalna tracklista z utworem „New York City Cops” |
| Wielka Brytania | 27 sierpnia 2001 r. | Oryginalna tracklista |
| USA (Winyl) | Przed 11 września | Zachowano „New York City Cops” (tłoczenie przed atakami) |
| USA (CD) | 9 października 2001 r. | Usunięto „New York City Cops”, dodano „When It Started” |
Utwór „New York City Cops” został wycięty z amerykańskiego CD z powodu kontrowersyjnego refrenu „New York City cops, they ain't too smart”, który nawiązywał do głośnej sprawy Amadou Diallo z 1999 roku. Zastąpiono go nagranym na szybko utworem „When It Started”.
Dwie okładki „Is This It” – skąd wzięły się różnice?
Kontrowersje dotyczyły również oprawy graficznej. Wersja międzynarodowa płyty posiadała czarno-białe, zmysłowe zdjęcie autorstwa Colina Lane'a, przedstawiające dłoń w skórzanej rękawiczce spoczywającą na biodrze kobiety. W Stanach Zjednoczonych uznano tę okładkę za zbyt ryzykowną dla dużych sieci handlowych. Z tego powodu na rynek amerykański przygotowano bezpieczniejszą alternatywę – psychodeliczne zdjęcie śladów zderzeń cząstek subatomowych w komorze pęcherzykowej ośrodka CERN.
Głos pokolenia i najważniejsze single
Teksty Casablancasa doskonale uchwyciły nastroje młodych ludzi wkraczających w dorosłość. Tytułowe pytanie „Is This It?” stało się mottem pokolenia zmagającego się z poczuciem wyobcowania w wielkim mieście. Album promowały trzy oficjalne single:
- „Hard to Explain” (czerwiec 2001 r.)
- „Last Nite” (październik 2001 r.)
- „Someday” (wrzesień 2002 r.)
Szczególną rolę w promocji odegrał teledysk do utworu „Last Nite”. Klip w reżyserii Romana Coppoli, nakręcony na żywo w jednym ujęciu studyjnym i utrzymany w estetyce lat 70., ugruntował surowy wizerunek zespołu w telewizji MTV.
Jakie jest dziedzictwo „Is This It” po 25 latach?
Z perspektywy ćwierćwiecza, które mija w 2026 roku, „Is This It” to uznany klasyk współczesnego kanonu rocka. Płyta uzyskała status platynowej w USA (ponad milion sprzedanych egzemplarzy) oraz wielokrotnej platyny w Wielkiej Brytanii (ponad 600 tysięcy egzemplarzy). Magazyn NME uznał ją za najlepszy album pierwszej dekady XXI wieku, a Rolling Stone umieścił ją w czołówce zestawienia 500 Albumów Wszech Czasów.
Sukces The Strokes otworzył drzwi do międzynarodowej kariery dla całej fali zespołów. Płyta stała się bezpośrednią inspiracją dla takich formacji jak The Libertines, Franz Ferdinand, The Killers czy Kings of Leon. Najlepiej wpływ ten podsumował lider Arctic Monkeys, Alex Turner, śpiewając słynny wers: „I just wanted to be one of The Strokes”. Album ten nie tylko zdefiniował brzmienie lat 2000., ale udowodnił, że proste gitary i autentyczność są cenniejsze niż perfekcyjna produkcja.
Najczęstsze pytania
Kiedy dokładnie wydano album „Is This It”?
Płyta ukazała się najpierw w Australii (30 lipca 2001 r.) i w Wielkiej Brytanii (27 sierpnia 2001 r.). Amerykańska premiera na nośniku CD została przesunięta na 9 października 2001 r.
Kto wchodził w skład zespołu podczas nagrywania debiutu?
Zespół tworzyli: Julian Casablancas (wokal, teksty, główny kompozytor), Nick Valensi (gitara prowadząca), Albert Hammond Jr. (gitara rytmiczna), Nikolai Fraiture (gitara basowa) oraz Fabrizio Moretti (perkusja).
Dlaczego usunięto utwór „New York City Cops” z amerykańskiego wydania?
Po zamachach z 11 września 2001 roku uznano, że refren krytykujący nowojorską policję jest niestosowny w obliczu tragedii. Piosenkę na płytach CD zastąpiono nagranym na szybko utworem „When It Started”.
Skąd pochodzi słynny riff z piosenki „Last Nite”?
Otwierający riff hitu „Last Nite” jest bezpośrednim zapożyczeniem z utworu „American Girl” Toma Petty’ego. Petty publicznie przyznał, że wiedział o tej inspiracji, podszedł do niej z humorem i nie wniósł pozwu.
Jakie zespoły zainspirowały się debiutem The Strokes?
Płyta stała się bezpośrednią inspiracją i punktem odniesienia dla nowej fali indie rocka, pomagając w rozwoju kariery takich zespołów jak Arctic Monkeys, The Libertines, Franz Ferdinand, The Killers oraz Kings of Leon.



